Definicja czynnik martwicy nowotworu lub kachektyna, limfotoksyna (ang. tumor necrosis factor, cachectin, lymphotoxin)

Nazwa niezalecana - czynnik nekrotyzujący guzy

Skrót polski
TNF, LT-TN

Skrót
TNF, LT-TN

Opis hasła
Nazwa obejmuje dwa rodzaje cytokin (TNF a i TNF b) wykazujących podobieństwo strukturalne i funkcjonalne. Geny kodujące te cytokiny zlokalizowane są u człowieka w chromosomie 6.
TNF a (kachektyna) zbudowany jest ze 157 aminokwasów; produkowany jest głównie przez monocyty, makrofagi, a także adipocyty. Stymulacja jego syntezy zachodzi pod wpływem toksyn bakteryjnych, natomiast zahamowanie syntezy - pod wpływem glikokortykoidów.
TNF b (limfotoksyna) jest glikoproteiną zbudowaną ze 171 aminokwasów, wytwarzaną przez limfocyty T.
Sekwencja aminokwasów obu TNF jest w 30% homologiczna. TNF a i b wiążą się z tym samym receptorem.
Efekty działania TNF a są wielorakie: bierze udział w wywoływaniu stanów zapalnych; wzmaga cytotoksyczność monocytów, makrofagów i neutrofili oraz zdolności fagocytarne tych ostatnich, aktywuje limfocyty T i B, stymuluje uwalnianie innych cytokin. Działając bezpośrednio na komórki nowotworowe wywołuje ich cytolizę, hamuje proliferację i stymuluje różnicowanie. W niektórych typach komórek wywołuje apoptozę. Na nowotwory może działać także bezpośrednio - wywołuje zmiany w naczyniach kwionośnych co prowadzi do martwicy krwotocznej guza. Pobudza także immunologiczną odpowiedź przeciwnowotworową.
TNF b działa również cytotoksycznie na komórki nowotworowe.