czynnik tkankowy indukowany co to znaczy
Definicja czynnik tkankowy indukowany głodzeniem (ang. fasting-induced adipocyte factor). Czym jest.

Czy pomocne?

Definicja czynnik tkankowy indukowany głodzeniem (ang. fasting-induced adipocyte factor)

Co znaczy:

Skrót
FIAF, HFARP, PGAR

Opis hasła
Czynnik tkankowy indukowany głodzeniem jest białkiem, o strukturze podobnej do angiopoetyny-1, syntetyzowanym przede wszystkim w tkance tłuszczowej, w mniejszych ilościach w wątrobie i łożysku.

Stężenie białka FIAF w osoczu wzrasta w wyniku głodzenia, spada natomiast po długotrwałym karmieniu dietą wysokotłuszczową. FIAF jest wykrywane w różnych tkankach, a jego największe stężenie wykazano w wątrobie i nerce, mimo, że głównym miejscem biosyntezy jest tkanka tłuszczowa. Wysokie stężenie FIAF w wątrobie i nerce odzwierciedla raczej jego intensywne pobieranie, nie intensywną syntezę.

Obecność FIAF w różnych tkankach i w osoczu sugeruje, że białko to może wykazywać działanie endokrynne. Jak dotąd nie poznano jednak receptorów FIAF ani ich lokalizacji.

Białko FIAF kodowane jest przez gen ANGPTL4, którego ekspresja znacznie wzrasta w tkance tłuszczowej i w wątrobie pod wpływem głodzenia. W regulacji ekspresji genu ANGPTL4 ważną rolę odgrywają receptory PPAR (ang. peroxisome proliferator-activated receptor); w tkance tłuszczowej ekspresja tego genu jest stymulowana przez PPAR-g, natomiast w wątrobie przez PPAR-a.

Czym jest czynnik tkankowy indukowany głodzeniem (ang. fasting-induced adipocyte factor znaczenie w Słownik na C .