anatomiczne mianownictwo co to znaczy
Co znaczy mianownictwo weterynaryjne (łacińskie?. Co to jest nazwy oparte głównie na mianownictwie.

Czy pomocne?

Anatomiczne mianownictwo weterynaryjne (łacińskie - polskie - angielskie)

Definicja z ang. Veterinary anatomical nomenclature (Latin - Polish - English), z niem. Veterinär anatomische Nomenklatur (Latein - Deutsch - Französisch).

Autor (autorzy):
Szczegóły wydania: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 2002, wyd. 1, Oprawa: miękka foliowana,357 str., Wymiary: 230 x 215 mm , Waga: 0.79 kg
Zagadnienia: anatomiczne mianownictwo
ISBN: ISBN 83-09-01764-2
Opis: Dotąd w podręcznikach anatomii weterynaryjnej stosowano nazwy oparte głównie na mianownictwie bazylejskim (BNA) z uzupełnieniem nazw dla swoistych struktur organizmu zwierzęcego. Było ono źródłem mianownictwa stosowanego także w dydaktyce i w publikacjach naukowych. W związku z potrzebą opracowania mianownictwa dla nauk weterynaryjnych, z inicjatywy profesora anatomii i dyrektora Państwowej Szkoły Weterynaryjnej w Alfort - C. Bressou, powołano Międzynarodowe Stowarzyszenie Anatomów Weterynaryjnych, które za jeden z pierwszych celów swojej działalności uchwaliło, iż konieczne jest opracowanie weterynaryjnego mianownictwa anatomicznego na podstawie mianownictwa paryskiego (PNĄ) z 1955 roku. Na spotkaniu Stowarzyszenia we Freiburgu, w roku 1957, na przewodniczącego MKWMA powołano prof. dr J. Schreibera z Wiednia. W wyniku działalności Komitetu, w roku 1968 ukazało się pierwsze wydanie "Nomina Anatomica Yeterinaria" (NAV) w nakładzie 1000 egzemplarzy. Opublikowanie międzynarodowego weterynaryjnego mianownictwa anatomicznego stało się w wielu państwach podstawą do opracowania własnej, krajowej terminologii. Z inicjatywy prezesa Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, prof. dr hab. Edmunda Prosta, w styczniu 1970 roku powołano Komitet Redakcyjny do przygotowania mianownictwa w wersji łacińsko-polskiej na podstawie NAV z roku 1968, z uwzględnieniem poprawek wprowadzonych w roku 1973. Opracowanie to ukazało się w roku 1978 pod tytułem "Weterynaryjne Mianownictwo Anatomiczne" (wyd. I). Zasłużyło ono na wysoką ocenę jako dobry przewodnik do posługiwania się prawidłowymi mianami anatomicznymi (polskimi i łacińskimi) w naukach weterynaryjnych i pokrewnych. Jednakże od wydania tego Mianownictwa upłynęły już 24 lata. W tym czasie MKWMA opracował trzy następne wydania mianownictwa międzynarodowego, każde poprawiane i uzupełniane. Ostatnie, z roku 1994, różni się od poprzednich w wielu miejscach i działach. Wobec długiej przerwy w nowelizacji mianownictwa polskiego autorzy tej publikacji zobowiązali się do jego uaktualnienia, dodając miana anatomiczne w języku angielskim.
Spis treści:

Czym jest znaczenie w Słownik na A .