praktyczna chemioterapia co to znaczy
Co znaczy Praktyczna chemioterapia weterynaryjna?. Co to jest autorów epoką chemioterapii, jest w.

Czy pomocne?

Praktyczna chemioterapia weterynaryjna

Definicja z ang. Practical chemotherapy veterinary, z niem. Praktische Chemotherapie Veterinär.

Autor (autorzy):
Szczegóły wydania:Medyk, Warszawa 2005, wyd. 2, Oprawa: miękka foliowana,415 str., Wymiary: 145 x 205 mm , Waga: 0.63 kg
Zagadnienia:praktyczna chemioterapia
ISBN:ISBN 83-89745-16-X
Opis:Epoka antybiotykoterapii, określana poprzez niektórych autorów epoką chemioterapii, jest w najwyższym stopniu spektakularnym okresem nie tylko w rozwoju biologii, medycyny i farmacji, lecz i w walce o zdrowie i utrzymanie życia człowieka i zwierzęcia. W razie zwierząt chemioterapią wykorzystano dodatkowo do stymulacji ich wzrostu i rozwoju i w profilaktyce chorób. Znaczna liczba chorób o etiologii drobnoustrojowej została opanowana, a chemioterapeutyki stanowią najważniejszą broń w walce z enzootią (endemią), epizoocją (epidemią) czy panzoocją (pandemią). Biorąc pod uwagę będący w praktyce i w stosowaniu cały arsenał nazw preparatów chemioterapeutycznych, opracowanie to ma na celu ułatwienie posługiwania się nimi. Ma także umożliwić właściwy dobór i racjonalne dawkowanie preparatów chemioterapeutycznych u poszczególnych osobników danego gatunku. Należy pamiętać, iż przed przystąpieniem do ordynowania leku z grupy chemioterapeutyków trzeba każdorazowo uwzględnić stan aktualny pacjenta, częstość stosowania i drogę wprowadzania leku. Stąd przystępowanie do leczenia chemioterapeutykiem ma znamiona prawie wyłącznie terapii empirycznej (przed uzyskaniem wyniku badania mikrobiologicznego). Podstawą takiego postępowania powinna być znajomość działania przeciwdrobnoustrojowego leku, jego właściwości farmakokinetycznych, a również wrażliwości szczepów albo występującej już na nie oporności. W terapii empirycznej wykorzystuje się najczęściej leczenie skojarzone. Bardzo sporo innych uwarunkowań dotyczących terapii empirycznej omówiono w wiadomościach ogólnych o chemioterapii. Racjonalne wykorzystywanie chemioterapeutyków jest zarówno nakazem chwili jak i bezpośrednią przyszłością, toczy się gdyż ciągła walka pomiędzy właściwościami drobnoustrojów i pasożytów, umiejących unieczynniać znane już chemioterapeutyki, a postępem w tworzeniu nowych i coraz lepiej działających leków. Współzależności te prowadzą do stałego poszukiwania nowych leków skuteczniejszych, mniej toksycznych, zastępujących leki stare, na które została już wykształcona oporność bakteryjna czy pasożytnicza, całkowita albo częściowa, z powodu czego przydatność kliniczna chemioterapeutyku zmniejszyła się albo zakres jego działania uległ ograniczeniu.
Spis treści:
  • Wprowdzenie 1. Rys historyczny 2. Chemioterapeutyki 3. Ogólne zasady leczenia chemioterapeutykami 4. Środki dezynfekcyjne (odkażające i antyseptyczne) 5. Sulfonamidy i połączenia sulfonamidowe 6. Antybiotyki betalaktamowe - penicyliny 7. Cefalosporyny i cefamycyny i karbapenemy i monobaktamy 8. Antybiotyki aminoglikozydowe 9. Chloramfenikol i jego analogi 10. Antybiotyki polipeptydowi, glikopeptydowe i inne 11. Makrolidy 12. Linkozamidy 13. Tetracykliny 14. Chinolony 15. Inne syntetyczne leki przeciwbakteryjne 16. Leki przeciwpasożytnicze 17. Środki przeciwwirusowe 18. Środki przeciwnowotworowe 19. Środki przeciwgrzybicze

Czym jest znaczenie w Słownik na P .