Książka Chirurgia

Czy pomocne?

Definicja Książka Chirurgia

Definicja z ang. Book Surgery, z niem. Buch-Chirurgie.

Co to znaczy: Postawienie Diagnozy
Określenie prawidłowego rozpoznania powinno opierać się na dolegliwościach zgłaszanych poprzez pacjenta, przeprowadzonym badaniu ogólnym, badaniu stomatologicznym zewnątrzustnym i wewnątrzustnym, badaniach dodatkowych takich jak morfologia, radiologia, tomografia. Postawienie rozpoznania zostaje także dokonane na podstawie doświadczenia i przeczucia, jednak doktor powinien wystrzegać się opierania się jedynie na podstawie podejrzeń i oczekiwań pacjenta.[1]
Bibliografia
↑ An Atlas Of Minor Oral Surgery - David A. McGowan - 1853177660
Planowanie Leczenia
Szczegółowe wyjaśnienie pacjentowi możliwości wystąpienia powikłań po zabiegu jest bardzo istotne. Jeśli pacjent został poinformowany i komplikacje wystąpią, pacjent będzie spokojny, iż doktor przewidział jego symptomy i panuje nad sytuacją. Jeśli pacjent został poinformowany i komplikacje nie wystąpią, pacjent będzie czuł ulgę i wdzięczność. Jeśli pacjent nie został poinformowany i komplikacje wystąpią, pacjent słusznie będzie wyrażał własne niezadowolenie i oskarżał lekarza o niepotrzebne cierpienie. Jeśli pacjent nie został poinformowany i komplikacje nie wystąpią, pacjent nadal niczego nie będzie świadomy.[1]
Bibliografia
↑ An Atlas Of Minor Oral Surgery - David A. McGowan - 1853177660
Wskazania Do Ekstrakcji
zaawansowana próchnica i/albo brak możliwości leczenia zachowawczego,
zapalenie //albo martwica miazgi i/ ///albo brak możliwości leczenia endodontycznego,
ostre, rozlane zapalenia przyzębia i znaczny stopień rozchwiania zęba,
leczenie ortodontyczne w wypadku istnienia znacznego stłoczenia zębów,
niepoprawne ustawienie zębów i// ////albo brak możliwości leczenia ortodontycznego,
złamanie zęba i/// /////albo brak możliwości leczenia endodontycznego i zachowawczego,
leczenie protetyczne wymagające przygotowania podłoża w celu lepszej stabilizacji protezy,
zęby zatrzymane i//// //////albo nie biorące udziału w zgryzie zwiększające ryzyko wystąpienia zaburzeń,
zęby nadliczbowe i///// ///////albo nie biorące udziału w zgryzie zwiększające ryzyko wystąpienia zaburzeń,
przygotowanie do radioterapii wskutek choroby nowotworowej,
zęby tkwiące w szczelinie złamania i uniemożliwiające poprawne nastawienie i zrośnięcie kości,
wskazania estetyczne w razie zębów przebarwionych,
wskazania ekonomiczne,
Bibliografia
Chirurgia Stomatologiczna - Leszek Kryst - 8320005507
Chirugia Stomatologiczna I Szczękowo-Twarzowa - Larry Peterson, Edward Ellis, James Hupp, Myron Tucker - 8388063618
[Kategoria:Chirugia]]
Lista treści
1 Przeciwwskazania Do Ekstrakcji
2 Ogólne
2.1 Bezwzględne
2.2 Względne
3 Miejscowe
4 Bibliografia
Przeciwwskazania Do Ekstrakcji
Ogólne
Bezwzględne
Przeciwwskazania ogólne dotyczą pacjentów, u których upośledzone zostały umiejętności obronne organizmu, np. przy współistniejących niekontrolowanych chorobach metabolicznych jak niestabilna cukrzyca czy krańcowa niewydolność nerek z mocznicą. Umiarkowana ///// ////////albo wyrównana zaawansowana cukrzyca nie stanowi przeciwwskazania do ekstrakcji. w razie chorób układu krwiotwórczego i chłonnego jak białaczki i chłoniaki należy odczekać do momentu zahamowania choroby. Przeciwwskazaniem są także niewyrównane choroby serca jak ciężka choroba niedokrwienna serca, niestabilna angina pectoris, przebyty zawał wcześniej niż 6 miesięcy od planowanego zabiegu. Niewyrównane ciśnienie w połączeniu ze stresem może doprowadzić do wydłużonego krwawienia i utrudnionego gojenia się ran, lecz również niewydolności wieńcowej serca ///// /////////albo udaru mózgu. niestabilna cukrzyca,
niewyrównane ciśnienie,
niestabilna angina pectoris,
choroba niedokrwienna serca,
krańcowa niewydolność nerek z mocznicą,
Względne
w razie ciąży, jeżeli to jest możliwe, ekstrakcje należy przeprowadzać w pierwszym ///// //////////albo ostatnim trymestrze ciąży. Druga połowa pierwszego trymestru i pierwszy miesiąc ostatniego trymestru są bezpieczne dla prostych zabiegów, podobnie jak drugi środkowy trymestr. Zabiegi bardziej skomplikowane należy przeprowadzać po urodzeniu dziecka.
Miejscowe
Bibliografia
Chirurgia Stomatologiczna - Leszek Kryst - 8320005507
Chirugia Stomatologiczna I Szczękowo-Twarzowa - Larry Peterson, Edward Ellis, James Hupp, Myron Tucker - 8388063618
Przygotowanie Pacjenta
W czasie rozmowy z pacjentem doktor powinien zapewnić pacjenta, iż przeprowadzany zabieg może ///// ///////////albo nie być dla niego w pewnym stopniu nieprzyjemny, lecz uczucie to zostanie ograniczone do minimum.
posadzenie, uspokojenie, znieczulenie, oświetlenie, zdjęcia rtg, narzędzia podstawowe, które napewno będą potrzebne i możliwe pomocne w danej sytuacji klinicznej, opatrunki, ślinociąg posiadający odpowienią siłę ssącą przy małej średnicy, asystentka wyszkolona i poinformowana, operator świadomy jakimi krokami będzie stopniowo podążał.[1]
Bibliografia
↑ An Atlas Of Minor Oral Surgery - David A. McGowan - 1853177660
Premedykacja
psychologiczne i farmakologiczne przygotowanie pacjenta do znieczulenia i zabiegu.
kozłek lekarski /nalewka/ Tinctura Valerianae 15-30 kropli 15-20 min. przed zabiegiem,
sole trójbromkowe / jeżeli nie ma alergii/ Solutio Erlenmeyeri łyżka stołowa 15-20 min. przed zabiegiem,
psycholeptyki/trankwilizatory/ataractica Hydroxizinum /Atarax/ drażetka 2-3mg 30 min. przed zabiegiem,
leki nasenne Luminal /tabletka/ 0,015 dzień wcześniej,
leki przeciwbólowe Pyralgin /tabletka/ 0,5,Gardan /tabletka/ 0,25,Veramid /tabletka/ 0,25,
Dormicum,
Bibliografia
Usunięcie Zębów - PZWL

Lista treści
1 Próby Uczuleniowe
2 Rodzaje
3 Wykonanie
3.1 Bibliografia
Próby Uczuleniowe
umożliwiają wykrycie uczulenia pacjenta na leki /penicyliny, znieczulające/. powinny zostać wykonane u osób, u których w wywiadzie stwierdzono chorobę alergiczną ///// ////////////albo które przebyły wcześniej reakcję uczuleniową na jakąkolwiek substancję. próbę uczuleniową na penicylinę wykonuje się roztworem penicyliny z testarpenem (preparat PPL – antygen penicyloilopolilizynowy).
w razie pacjentów, u których stwierdzono astmę oskrzelową atopową ///// /////////////albo obrzęk Quinckego, zarówno próbę uczuleniową, jak i leczenie dzięki wstrzyknięć powinno odbywać się w szpitalu; w wyjątkowych sytuacjach może być wykonywane w przychodni w obecności lekarza z zastrzeżeniem, iż pacjent po wstrzyknięciu penicyliny pozostanie w placówce przynajmniej 1 h. U osób, u których w wywiadzie stwierdzono symptomy nadwrażliwości na penicylinę, próby uczuleniowe i leczenie penicyliną można podejmować tylko w wyjątkowych sytuacjach i wyłącznie w szpitalu z zachowaniem odpowiedniej ostrożności. U pozostałych pacjentów wykonanie skórnych prób uczuleniowych nie jest konieczne, doktor powinien udokumentować to w karcie zleceń lekarskich z odpowiednią adnotacją „bez próby”.
Rodzaje
dospojówkowa - zakroplenie 1-2 kropli 1% roztworu środka znieczulającego miejscowo do worka spojówkowego i odczytanie rezultat po 10 min. / jeżeli wystąpi zaczerwienienie spojówki to próba jest dodatnia. podskórna - wstrzyknięcie i podpisanie 0,1 ml 1% roztworu środka znieczulającego w rejonie ramienia ///// //////////////albo przedramienia i odczytanie wyniku po 30 min (odczyn wczesny) i/ ///// ///////////////albo po 24 godz (odczyn późny) porównujemy z próbą kontrolną - 0,1 ml 0,9% NaCl. Próba dodatnia - zaczerwienienie, wysypka.
donosowa - zakroplenie do nosa klilku kropli 1% roztworu środka znieczulającego. Przed próbą mierzymy tętno i 15 min po. Powiększenie tętna może świadczyć o uczuleniu. Wykonanie
poinformowanie pacjenta, uzyskanie pisemnej zgody, naciągnięcie skóry w miejscu wkłucia, wprowadzenie igły pod kątem 10–15° w stosunku do powierzchni skóry, na głębokość 0,5–1 mm pod naskórek z lekkim uniesieniem skóry, bez aspirowania tłokiem strzykawki. dociśnięcie kciukiem lewej ręki połączenia igły i strzykawki w celu ich unieruchomienia. podanie 0,1 ml testarpenu poprzez uciśnięcie tłoka strzykawki prawym kciukiem.
penicylina:śródskórnie 0,1ml testarpenu zawierającego 10 j.m. w 0,1ml;penicylina prokainowa + 0,1ml 2% r-r prokainy,
odczytanie po 30 i 60min. rezultat nieujemny przy zaczerwienieniu / ///// ////////////////albo grudce o średnicy>1cm
Bibliografia
Chirurgia Szczękowo-Twarzowa - Stanisław Bartkowski
Chirurgia Stomatologiczna - Leszek Kryst
Przeprowadzanie Zabiegu
Wszystkie zabiegi z zakresu chirurgii stomatologicznej posiadają podobną kolejność postępowania, której znajomość i przestrzeganie są szczególnie pomocne
w razie wystąpienia powikłań śródzabiegowych.
Odsunięcie policzków/retraction/ pierwszym etapem jest uzyskanie jak najlepszego wglądu w pole operacyjne z wykorzystaniem haków / ///// /////////////////albo lusterek. Odsunięcie języka zwykle nie jest konieczne, a jeszcze trudniejsze staje się gdy pacjent świadomie stara się pomóc lekarzowi.
Nacięcie /incision/ - powinno być zaplanowane pod kątem wykonania i późniejszego zamykania sprzyjającemu gojeniu. Należy pamiętać, iż długie nacięcie leczy się równie długo jak krótkie, lecz zapewnia lepszy wgląd w pole operacyjne. Skalpel powinien być trzymany chwytem pisarskim, z kolei place powinny znaleźć stabilne oparcie na wyrostku zębodołowym. Odbicie /reflection/ - wytworzenie większego płata śluzówkowo-okostnowego umożliwia wygodniejszą i sprawniejszą pracę lekarza,
Zdjęcie kości /bone removal/ - odsłonięcie kości w celu uzyskania dostępu, punktu zaczepienia dźwigni, usunięcia zrośnięcia. Decyzję o użyciu wierteł do zdjęcia kości należy podjąć, kiedy korzyści przewyższą uraz spowodowany nadmierną siłą działania dźwigniami.
Separacja /tooth section/ - podzielenie zęba na mniejsze fragmenty umożliwia łatwiejsze jego usuwanie, gdy występuje stłoczenie, korzenie są zakrzywione / ///// //////////////////albo droga wyjścia jest zablokowana na przykład przy poziomo leżącym trzecim trzonowcu w żuchwie.
Ekstrakcja /delivery/
Clean-up - oględziny zębodołu służą sprawdzeniu czy istnieje połączenie z zatoką szczękową, czy zębodół nie zawiera pokruszonych fragmentów zęba, złamanych korzeni, torbieli, ziarniny zapalnej, odłamanej blaszki kostnej ściany / ///// ///////////////////albo przegrody zębodołu, kamienia nazębnego, braku krwawienia.
Szycie /sew-up/ - założenie szwów powinno bardziej służyć unieruchomieniu płata śluzówkowo-okostnowego, niż ścisłemu połączeniu brzegów jeśli pozostają napięte. Mniejsza liczba szwów jest bardziej korzystna. Szwy nie powinny być zbyt krótkie, by ułatwić późniejsze ich uchwycenie.
Check-up
Follow-up
Write-up
[1]
Bibliografia
↑ An Atlas Of Minor Oral Surgery - David A. McGowan - 1853177660
Ruchy Esktrakcyjne
{{{content}}}
Separacja
Ortodoncja
założenie gumek separacyjnych tydzień przed naklejeniem stałego aparatu ortodontycznego umożliwia niewielkie rozsunięcie zębów od siebie, które umożliwi zacementowanie pierścieni posiadających metalową opaskę na ząb,
Chirurgia
zabieg opierający na rozdzieleniu chirurgicznym korzeni dzięki wiertła szczelinowego / ///// ////////////////////albo różyczkowego, w celu późniejszego usunięcia poszczególnych korzeni dźwignią / ///// /////////////////////albo kleszczami korzeniowymi,
korzenie pierwszego przedtrzonowca górnego i trzonowców górnych rozdziela się równolegle do wyrostka zębodołowego oddzielając korzenie policzkowe od podniebiennych,
korzenie dolnych trzonowców rozdziela się prostopadle do wyrostka zębodołowego oddzielając korzenie mezjalne od dystalnych,
Łyżeczkowanie Zębodołu
Łyżeczkowanie zębodołu (z łaciny: excochelatio) - usuwanie odłamków zęba, przegrody międzykorzeniowej, ziarniny / ///// //////////////////////albo ziarniniaka.
Nie wykonujemy:
po usunięciu zębów z żywą miazgą
po usunięciu zębów mlecznych (ochrona zawiązka)
w ostrym ropnym zapaleniu ozębnej
Próba Valsalvy
/próba powietrzna/ pacjent wydmuchuje powietrze z płuc do nosa przy zamkniętych ustach i uciśniętych skrzydełkach nosa. powietrze pod powiększonym w ten sposób ciśnieniem przeciska się przez trąbkę Eustachiusza z j. ustnej do ucha środkowego. umożliwia sprawdzenie czy po ekstrakcji zęba szczęki nie nastąpiło otwarcie zatoki szczękowej. występuje wówczas charakterystyczny świst / ///// ///////////////////////albo pojawianie się pęcherzyków powietrza wydostających się z zębodołu. przy punkcji Becka zatoki czołowej widoczne jest w momencie wykonywania próby wydymanie się błony śluzowej zatoki na zewnątrz. jest także używana poprzez nurków i pasażerów samolotów w celu wyrównania ciśnienia w uchu środkowym, jak także poprzez osoby z zaburzeniami rytmu serca.
Szycie
poprawnie założony szew powinien jedynie zbliżać do siebie brzegi rany, a nie być zaciskany, gdyż może wywołać wystąpienie martwicy, obrzęk / ///// ////////////////////////albo pozostawienie drabinki na skórze. szwy założone na błonę śluzową usuwa się po 7-8 dniach. zbliżone brzegi rany nie mogą być napięte, jednak muszą się ze sobą stykać by wytrącany z krwi włóknik połączył ranę.
w razie obrażeń należy przepłukać ranę i wyciąć brzegi rany /za wyjątkiem ran ciętych/. należy pamiętać by oszczędzać brodawki dziąsłowe, gdzie znajdują się zakończenia naczyń krwionośnych.
Grubości:
skóra 5,6,7,
błona śluzowa 3,4,
tkanka podskórna 4,5,
Materiały:
ketgut - nie może pozostawać za długo w środowisku j. ustnej, gdyż stanowiąc pożywkę dla bakterii może być powodem zakażenia,
jedwab - nie może pozostawać za długo w środowisku j. ustnej, gdyż stanowiąc pożywkę dla bakterii może być powodem zakażenia,
nylon - może pozostawać w środowisku j. ustnej nawet kilka tygodni, nie rozpuszcza się, lecz niepoprawnie zawiązany węzeł może się rozwiązać,
Rodzaje:
węzęłkowy
ciągły
śródskórny
pikujący


Lista treści
1 Znieczulenie Miejscowe
2 Powierzchniowe
2.1 Zalety
2.2 Wady
3 Znieczulenia Z Adrenaliną
4 Znieczulenia Bez Adrenaliny
5 Powikłania Po Znieczuleniu
Znieczulenie Miejscowe
/anaesthesia localis/ - tkanki zmienione zapalnie /miazga,przyzębie/ posiadają obniżony próg pobudliwości.najczęściej pacjent jest zmęczony długotrwałym bólem po nieprzespanej nocy. z racji na obniżone pH i zwiększone ukrwienie, środki znieczulające działają krócej i słabiej. W tych sytuacjach konieczne jest znieczulenie śródwięzadłowe.
Zabiegi w znieczuleniu miejscowym nie powinny być przeprowadzane na czczo.
2% chlorowodorek lignokainy:
wykazuje działanie antyarytmiczne, jest przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią i nużliwością mięśni /miastenia gravis/
3% chlorowodorek mepiwakainy:
znacznie słabiej zwęża naczynia /dlatego jest stosowany zamiast lignokainy/, działa silniej niż lignokaina,
4% chlorowodorek artykainy:
działa bardzo szybko, lepiej przenika poprzez tkankę kostną i rozprzestrzenia się w tkankach miękkich, ma mniej działań toksycznych, jest przeciwwskazany u pacjentów z alergią na siarkę i chorych na methemoglobinemię.
dodanie środków obkurczających /adrenalina, noradrenalina, levonordefrina/ naczynia skutkuje:
pomniejszenie przepływu krwi /ograniczenie krwawienia/,


pomniejszenie przenikania płynu do światła naczyń /ograniczenie toksyczności/,
przedłużenie działania znieczulenia /wolniejszy odpływ krwi/,
powierzchniowe 4% lignokainy,
nasiękowe 0,25-1,0% lignokainy,
śródwięzadłowe 2% lignokainy,
przewodowe 0,5-1,5% lignokainy,
zewnątrzoponowe 1-2% lignokainy,
podpajęczynówkowe 5% lignokainy,
symptomy niepożądane po lignokainie:
wstrząs anafilaktyczny
leczenie: adrenalina 0,5-1,0ml s.c. ; hydrokortyzon 200-500ml i.v.
mała przenikliwość /prokaina/, średnia przenikliwość /lignokaina/,
spora przenikliwość /benzokaina/,
pochodzenie naturalne /kokaina/,
pochodzenie syntetyczne:
estry kwasu paraaminobenzoesowego /prokaina,chlorprokaina/,
pochodne kwasu acetylosalicylowego i hydroksybenzoesowego /piperokaina,oksybuprokaina/,
amidy pochodne chinoliny /cynchokaina/,
admidy pochodne ksylidyny /lidokaina,bupiwakaina,mepiwakaina/,
Powierzchniowe
na powierzchnię błony śluzowej /płyn,spray,żel,maść,zasypka,roztwór/,
4% chlorowodorek lignokainy
dawka max. 5mg/kg masy ciała,
Zalety




pomniejszenie stresu pacjenta,
Wady
trudności w dawkowaniu,
zanikanie w głębszych warstwach,
sposobność powstawania parestezji,
wchłanianie zależy od przepuszczalności błony śluzowej,
/anaesthesia infiltrativa/ znieczulenie miejscowe polegające na podaniu środka znieczulającego do tkanki podśluzowej, dzięki czemu dochodzi do wyłączenia przewodnictwa zakończeń czuciowych nerwów zaopatrujących dany region /splot zębodołowy plexus dentalis/[1]. igłę należy wprowadzać ścięciem w kierunku kości (pod kątem ostrym do wyrostka zębodołowego), równolegle do płaszczyzny zgryzu, na granicy błony śluzowej ruchomej i nieruchomej od strony przedsionka i na wysokości wierzchołka korzenia zęba od strony podniebiennej/językowej. należy jednak uważać, by nie uszkodzić tętnicy podniebiennej.
w razie stanów zapalnych nakłucia mogą mieć kształt trójkąta, kwadratu, koła, rombu. by zmniejszyć dolegliwości bólowe
w czasie wprowadzania igły należy:
osuszyć powierzchnię ligniną,
znieczulić okolicę powierzchniowo,
zdezynfekować powierzchnię alkoholem, betadyną,
naciągnąć wargi / ///// /////////////////////////albo policzki,
ucisnąć palcem miejsce obok,
igłę należy wprowadzać równolegle do płaszczyzny zgryzu,

w czasie wprowadzania igły podawać bardzo wolno środek znieczulający, by płyn torował drogę dla igły poprzez znieczulone tkanki,
w szczęce znieczulenie nasiękowe jest skuteczne dla zębów 15-25 z racji na obecność cienkiej warstwy zewnętrznej blaszki kostnej posiadającej sporą liczba otworów odżywczych biegnących poprzez okostną do splotu zębodołowego górnego (przedniego, środkowego, tylniego), dla trzonowców konieczne jest znieczulenie przewodowe do guza szczęki, z racji na obecność grubej warstwy zbitej blaszki kostnej utworzonej poprzez grzebień jarzmowo-zębodołowy,
w żuchwie znieczulenie nasiękowe jest skuteczne dla zębów 33-43 z racji na obecność cienkiej warstwy zewnętrznej blaszki kostnej posiadającej sporą liczba otworów odżywczych biegnących do nerwu zębodołowego dolnego, z kolei dla zębów przedtrzonowych i trzonowych konieczne jest wykonanie znieczulenia przewodowego do otworu bródkowego / ///// //////////////////////////albo otworu żuchwy. ponadto z racji na przechodzenie odgałęzień nerwu zębodołowego dolnego każdej ze stron na stronę przeciwną, czasami konieczne jest podanie również znieczulenia po stronie przeciwnej, 1-2ml (2x0,5ml roztworu 1-2%)
Bibliografia

Usunięcie Zębów - PZWL



Lista treści
1 Przewodowe
2 Szczęka
2.1 Guz Szczęki
2.2 Otwór Przysieczny
2.3 Otwór Podniebienny
3 Żuchwa
3.1 Otwór Bródkowy
3.2 Otwór Żuchwowy
3.2.1 Sposób Dwuetapowa
3.2.2 Sposób Jednoetapowa
4 Bibliografia
Przewodowe /perineural anaesthesia, nerve block anaesthesia, conduction anaesthesia/ znieczulenie miejscowe polegające na zniesieniu przewodnictwa pnia nerwu zaopatrującego spory region. płyn deponuje się w jego okolicy.
nerw zębodołowy dolny znieczula się w przestrzeni skrzydłowo-żuchwowej przed jego wniknięciem do kanału żuchwowego. wejście znajduje się w połowie szerokości wewnętrznej powierzchni gałęzi żuchwy i jest od przodu odgraniczone języczkiem żuchwy. nerw językowy przebiega naprzód od nerwu zębodołowego dolnego,
Szczęka
Guz Szczęki
znieczulenie przewodowe do guza szczęki polega na wkłuciu igły w przedsionku j. ustnej na wysokości drugiego zęba trzonowego za grzebieniem jarzmowo-zębodołowym, w kierunku do góry, do środka, do tyłu /na małżowinę uszną/ ok. 3cm i podaniu 1-2ml środka znieczulającego. znieczuleniu podlega nerw nosowo-podniebienny.
Otwór Przysieczny
znieczulenie przewodowe do otworu przysiecznego polega na wkłuciu igły na podniebieniu miękkim na brodawce przysiecznej za siekaczami przyśrodkowymi u podstawy brodawki, jest niestety bardzo bolesne, igłę kieruje się do góry i do tyłu ok. 1cm i podaje 0,5-1,0ml środka znieczulającego. znieczuleniu podlega nerw podniebienny większy.
Otwór Podniebienny
znieczulenie przewodowe do otworu podniebiennego polega na wkłuciu igły na podniebieniu twardym na wysokości trzeciego zęba trzonowego 1cm od brzegu zębodołu w kierunku szwu podniebiennego i podaniu 1-2ml środka znieczulającego. znieczuleniu podlega nerw podniebienny większy.
Żuchwa
Otwór Bródkowy
znieczulenie przewodowe do otworu bródkowego jest używane do znieczulenia nerwów zębodołowych dolnych zaopatrujących zęby 35-45 i zastępuje znieczulenie nasiękowe z racji na obecność grubej warstwy zbitej blaszki kostnej i obecność małej ilości kanałów odżywczych. znieczuleniu ulegaj również okolica brody i wargi dolnej. zakończenie kanału żuchwowego zwrócone jest do góry i do tyłu. najczęściej wystarcza podanie 2ml przedsionkowo, w bardziej rozległych zabiegach konieczne może być znieczulenie przewodowe do otworu żuchwy,

w czasie znieczulenia stosuje się igłę o grubości 0,6-0,8 do znieczulenia przewodowego / ///// ///////////////////////////albo nasiękowego, wykonanie:
osuszyć powierzchnię ligniną,
znieczulić okolicę powierzchniowo,
zdezynfekować powierzchnię alkoholem, betadyną,
naciągnąć wargi / ///// ////////////////////////////albo policzki,
ucisnąć palcem miejsce obok,
igłę należy wprowadzać równolegle do płaszczyzny zgryzu, w kontakcie z kością, od góry i tyłu, do dołu i przodu,


w czasie wprowadzania igły podawać bardzo wolno środek znieczulający, by płyn torował drogę dla igły poprzez znieczulone tkanki, środek znieczulający należy podać w 1/3 odległości między drugim a pierwszym przedtrzonowcem od strony dystalnej, ok. 3mm poniżej wierzchołków korzeni,
Otwór Żuchwowy



w czasie znieczulenia stosuje się igłę o grubości 0,6-0,8 do znieczulenia przewodowego nerwu zębodołowego dolnego i językowego i igłę do znieczulenia nasiękowego nerwu policzkowego, Sposób Dwuetapowa
przy szeroko otwartych ustach wyczuwa się palcem wskazującym trójkąt zatrzonowcowy,
igłę wprowadza się 1cm powyżej płaszczyzny zgryzowej, przy strzykawce znajdującej się od strony kła/przedtrzonowca strony przeciwnej, aż do uzyskania kontaktu z kością gałęzi żuchwy,
strzykawkę ustawia się równolegle do zębów trzonowych znieczulanej strony i wchodzi 1,5-3cm głębiej pozostając w kontakcie z kością,
strzykawkę ponownie ustawia się na wysokości przedtrzonowców strony przeciwnej i podaje 1,5ml środka znieczulającego w celu znieczulenia nerwu zębodołowego dolnego,
w trakcie wycofywania igły podaje się pozostałe 0,5ml środka dla znieczulenia nerwu językowego,
nerw policzkowy znieczula się nasiękowo z osobnego wkłucia cieńszą igłą,
Sposób Jednoetapowa

Sposób Weissbrema - znieczulenie trzech nerwów z jednego wkłucia, polega na podaniu 2ml środka na przedniej krawędzi gałęzi żuchwy wysoko, przy podstawie wyrostka dziobiastego żuchwy,
Bibliografia

Usunięcie Zębów - PZWL
Znieczulenia Z Adrenaliną
Ubistesin
Citocartin
Lignokaina Z Adrenaliną
Znieczulenia Bez Adrenaliny
Mepidont
Lignokaina
Powikłania Po Znieczuleniu






pomniejszenie ryzyka wystąpienia powikłań dokonuje się poprzez dokładne zebranie wywiadu, wykonanie próby uczuleniowej, wykorzystanie protokołu pomniejszenia lęku, podanie większej ilości środka znieczulającego o mniejszym stężeniu.
środek o wyższym stężeniu szybko traci działanie znieczulające i pozostała część przedostaje się do krwi wywołując działania toksyczne, mogąc doprowadzić do przedawkowania.
Miejscowe
miejscowa anemizacja tkanek spowodowana skurczem naczynia krwionośnego zaopatrującego dany region,
uszkodzenie nerwu czuciowego z powodu skaleczenia igłą prowadzące do długotrwałego zaburzenia czucia,
uszkodzenie nerwu ruchowego z powodu podania środka do ślinianki przyusznej i znieczulenia nerwu twarzowego porażając mięśnie mimiczne twarzy,
wystąpienie krwiaka wskutek uszkodzenia ścian naczynia krwionośnego,
złamanie igły spowodowane gwałtową reakcją pacjenta,
dolegliwości bólowe po ustąpieniu znieczulenia mogą być wywołane gwałtownym podaniem środka, uszkodzeniem okostnej, mięśnia,
Ogólne
Padaczka
Choroby Serca
Zespół Zatoki Szyjnej
Wstrząs Anafilaktyczny
Przedawkowanie Znieczulenia
Bibliografia


Usunięcie Zębów - PZWL
Chirurgia Stomatologiczna - Leszek Kryst
Wskazania Po Ekstrakcji
Do kolejnego dnia rekomendowane jest powstrzymanie się od spożywania ciepłych napojów i pokarmów, alkoholu, palenia papierosów (przyrost temperatury rozpuszcza skrzep), wypluwania śliny, płukania j. ustnej (((przyrost ciśnienia usuwa skrzep). Mycie zębów powinno być ostrożne z pominięciem operowanej okolicy. z racji na utrzymujące się znieczulenie do kilku godz. po zabiegu, należy pamiętać o możliwości wystąpienia oparzenia, skaleczenia, przygryzienia tkanek. W okresie ustępowania znieczulenia mogą jednocześnie narastać przejściowe dolegliwości bólowe, mrowienie, pieczenie. Po ustąpieniu znieczulenia należy zastosować zimne okłady przykładane do policzka w sposób przerywany by nie doprowadzić do odmrożenia. rekomendowane jest spanie na przeciwległym policzku do operowanej okolicy.
Prowadzenie Dokumentacji
{{{content}}}




Lista treści
1 Utrudnione Gojenie
2 Artykuł
3 Różnicowanie
4 Leczenie
Utrudnione Gojenie
Artykuł
utrudnione gojenie może być wywołane poprzez ucisk rany, niedokrwienie, obecność ciał obcych / ///// /////////////////////////////albo obumarłych tkanek. ciało obce stanowią wszystkie substancje, które układ immunologiczny rozpoznaje jako obce /bakterie, obumarłe komórki, resztki pokarmowe, nici chirurgiczne/. ich obecność może umożliwiać namnażanie się bakterii wywołując zakażenie, w momencie którego toksyny bakteryjne uszkadzają tkanki. skupiając na sobie aktywność układu odpornościowego, ułatwia wystąpienie zakażenia w innych miejscach. ciało obce posiadając mocne właściwości antygenowe wywołuje także przewlekły mechanizm zapalny osłabiający mechanizm gojenia się rany.
obumarłe komórki stanowią barierę dla rozrastania się komórek naprawczych wydłużając czas gojenia o czas usuwania komórek poprzez leukocyty w procesie lizy enzymatycznej i fagocytozy. umożliwiają także dogodne warunki dla stworzenia infekcji na przykład zakażenie krwiaka. niedokrwienie może prowadzić do pogłębienia martwicy tkanek i utrudnienie dopływu tlenu, substancji odżywczych, przeciwciał, leukocytów, antybiotyków do zębodołu. może być wywołane nieprawidłowym zaszyciem rany, nieodpowiednim utworzeniem płata śluzówkowo-okostnowego, niskim ciśnieniem, anemią, chorobą naczyń krwionośnych, uciskiem z zewnątrz / mocne szycie, proteza/, uciskiem od wewnątrz /krwiak/,
Różnicowanie
suchy zębodół,
zakażony zębodół,
Leczenie
laser
Ozon,
Rovamycine,
Clindamycine,
Sachol,
Eludril,
Elugel,
Elgydium,
Baikadent,
Salumin,
Żel Protaminowy,
Aperisan Gel,
Trascodent,
Bobodent,
Koenzym Q,
Tantum Verde,
Tamowanie Krwawienia
Wprowadzenie
Leczenie=Zapobieganie+Opanowywanie
Rodzaje Krwawienia
żylnie - równomierny wyciek ciemnej krwi,
tętnicze - pulsujący wyciek jasnek krwi, zgodny z rytmem tętna,
miąższowy - równomierny wyciek krwi z całej powierzchni rany poekstrakcyjnej,
pierwotne - bezpośrednio po usunięciu zęba,
powtórne - 2-4 dni po usunięciu zęba,
wtórne - 7 dni po usunięciu zęba,
wystąpienie krwawienia powtórnego / ///// //////////////////////////////albo wtórnego należy różnicować z pozostawieniem ziarniny zapalnej, występowaniem choroby ogólnej,
krwawienie z małego naczynia powstrzymuje się jedynie przez zbliżenie brzegów rany i uciśnięcie rany tamponem,
krwawienie miąższowe (występujące najczęściej) pochodzące z dużej liczby małych naczyń, powstrzymuje się najczęściej przez zaszycie rany nad zębodołem,
krwawienie z większego naczynia należy próbować powstrzymać przez uchwycenie go kleszczykami hemostatycznymi poprzez 5-10 do czasu wytworzenia się skrzepu. / jeżeli krew nadal będzie płynąć, należy podkłuć / ///// ///////////////////////////////albo podwiązać naczynie,
witaminy C,PP uszczelniają śródbłonek naczyń krwionośnych, zmniejszają ich łamliwość,
Rutinoscorbin
Cycloamine
czas krwawienia, czas krzepnięcia, liczba płytek, czas protrombinowy, czas koalinowo-kefalinowy (tworzenia tromboplastyny osoczowej), poziom czynnika VIII, IX, XI,
niedobór witaminy K występuje



w czasie leczenia salicylanami, lekami przeciwbakteryjnymi, w chorobach wątroby,

w razie wrodzonych wad małopłytkowych stosuje się kortykosterydy, ACTH, przetaczanie krwi 7-10 dni przed zabiegiem i poprzez kilka dni po zabiegu,
nasączenie gąbki fibrynowej trombiną, która niezależnie od braku czynników krzepnięcia skutkuje stworzenie skrzepu, z kolei fibryna ulega samoistnemu wessaniu.
jeśli zbliżenie brzegów rany jest utrudnione wskutek napiętych brzegów dziąsła, należy zaokrąglić i zniżyć kość zębodołu,
powstrzymanie krwawienia jest również możliwe dzięki gazy jodoformowej utrzymywanej poprzez 24-48 godz. i przykrywającego tamponu,


w razie pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, bardziej wskazane jest podjęcie próby powstrzymania krwawienia dzięki gąbki fibrynowej nasączonej trombiną i przykrytej tamponem bez zakładania szwów, które wymagają nakłuć stających się nowymi źródłami krwawienia.
leki zwiększające krzepliwość krwi:
trombina /roztwór,zasypka/,
spongostan,
hemocollagene /gąbka kolagenowa/,
hemofibryne /gąbka fibrynowa/.
leki ściągające:
powodują wytrącanie białek z surowicy krwi powodując zamknięcie naczynia,
Alustin,
Racestyptine,
Adrenalina /1:30.000-1:100.000/,
tamponada zębodołu gazą jodoformową,
Alvogel zawierający jodoform,
kleje tkankowe,
garbniki /Acidum tannicum r-r 0,5%/,
związki żelaza,





Lista treści
1 Suchy Zębodół
2 Etiologia
2.1
symptomy
2.2 Leczenie
Suchy Zębodół
/alveolitis sicca, alveolus infectiosus, dry socket/ jest częstym powikłaniem występującym w 2-4% przypadków po usunięciu zęba.
Etiologia
nie wytworzenie się skrzepu (pierwotny),
rozpuszczenie,wypłukanie,wypadnięcie / ///// ////////////////////////////////albo rozpad skrzepu (wtórny) /plucie,picie poprzez słomkę,palenie tytoniu,płukanie j. ustnej,stosowaniem środków antykoncepcyjnych/,
utrudnione gojenie (starszy wiek, niedobór witamin A,B,C,K, niedobry stan zdrowia, miażdżyca, cukrzyca),
wykorzystywanie adrenaliny obkurczającej naczynia krwionośne u tych osób,


wykorzystywanie za dużego stężenia adrenaliny nawet u osób zdrowych,
nadmierne łyżeczkowanie zębodołu,

symptomy
/ mocne, ostre, samoistne bóle rwące, promieniujące do oka, ucha i skroni, regularnie imitujące bóle neuralgiczne, występujące w ciągu dnia lecz najsilniej w nocy, ogólne osłabienie psychiczne i fizyczne,
wewnątrz zębodołu widoczna jest obnażona kość, gdzie dochodzi do podrażniania zakończeń nerwowych i wystąpienia bardzo silnych dolegliwości bólowych, brak cech zapalenia w otoczeniu zębodołu, węzły chłonne niepowiększone, czas trwania bólu 1-3 tygodni,
Leczenie
usuwanie z zębodołu resztek pokarmowych i rozpadłego skrzepu,
przepłukanie ciepłym roztworem 3% dwuwęglanu sodu Na2CO3,
osuszenie i wkroplenie kamfenolu / ///// /////////////////////////////////albo balsamu peruwiańskiego,
założenie opatrunku o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym (Apernyl, Nipas, Solcoseryl, Alantoina),
wykorzystanie lasera biostymulacyjnego,
założenie opatrunku z gazy,



w razie bardzo silnych dolegliwości bólowych wskazane jest podawanie znieczuleń miejscowych przewodowych i leków przeciwbólowych o działaniu ogólnym jak nowalgina doustnie / ///// //////////////////////////////////albo pyralgina domięśniowo,
nie należy płukać zębodołu antybiotykami ani ponownie łyżeczkować zębodołu w celu skrwawienia ścian, gdyż powiększa to ryzyko infekcji i wystąpienia stanu zapalnego. także nie należy rozgrzewać bolącego miejsca okładami, lampą Solux gdyż może to spowodować powikłania stanu zapalnego,






Lista treści
1 Szczękościsk
2 Powody
2.1 Miejscowe
2.2 Ogólne
3 inne
4 2
Szczękościsk
Szczękościsk ((z łaciny: trismus) - przemijające ograniczenie ruchomości rozwarcia szczęk wywołane odruchowym przykurczem mięśni unoszących żuchwę (mięsień skroniowy, żwacz, skrzydłowe).
Powody
Miejscowe
stan zapalny ( na przykład zakażenie przestrzeni skrzydłowo-żuchwowej po znieczuleniu do otworu żuchwowego, zapalenie mięśni żwaczowych, stawu skroniowo-żuchwowego, okołozębowe, promienica, ropień ( na przykład okołomigdałkowy, ropnie zewnątrzustne),
uraz,
powikłanie po usunięciu zębów trzonowych,
dysfunkcja skroniowo-żuchwowa,
Ogólne
schorzenia OUN,
histeria,
nowotwory,
tężec,
inne
Szczękościsk (((z łaciny: trismus) – przemijające ograniczenie ruchomości rozwarcia szczęk wywołane odruchowym przykurczem mięśni unoszących żuchwę (żwacz, mięśnie skrzydłowe / ///// ///////////////////////////////////albo skroniowe).







Lista treści
[ukryj]
1
Powody
1.1 Miejscowe
1.2 Ogólne
2 Bibliografia

Powody[edytuj]
Miejscowe[edytuj]
stan zapalny ( ( na przykład zakażenie przestrzeni skrzydłowo-żuchwowej po znieczuleniu do otworu żuchwowego, zapalenie mięśni żwaczowych, stawu skroniowo-żuchwowego, okołozębowe, promienica, ropień ( ( na przykład okołomigdałkowy, ropnie zewnątrzustne)
uraz
jako powikłanie po usunięciu zębów (trzonowych górnych i dolnych)
dysfunkcja skroniowo-żuchwowa
ropowica dna j. ustnej
zębopochodne zapalenie okostnej
zaburzenia nerwicowe
Ogólne[edytuj]
wybrane schorzenia OUN
histeria
nowotwory
tężec (czasem jako pierwszy symptom)
padaczka (częsty symptom)
narkotyki ( ( ( na przykład amfetamina)
Bibliografia[edytuj]
Bożydar Latkowski: Otolaryngologia - książka dla studentów medycyny. Warszawa: Wyd. Lek. PZWL, 1998. Stanisław Bartkowski: Chirurgia szczękowo-twarzowa. 2
to jest stan, gdzie występuje ograniczenie umiejętności rozwarcia szczęk, co powiązane jest z patologią w obrębie stawu żuchwowo-skroniowego i skurczem mięśni odpowiedzialnych za otwieranie i zamykanie ust.
Przyczyn jest sporo; dotyczyć mogą zmian w obrębie j. ustnej (

powody miejscowe), a również wynikać z chorób ogólnoustrojowych ((

powody ogólne).
((

powody miejscowe szczękościsku
Ruch otwierania i zamykania ust dzieje się dzięki konkretnych mięśni (mięsień skroniowy, mięsień żwacz, mięśnie skrzydłowe). Mają one własne przyczepy na żuchwie i szczęce. / jeżeli w ich sąsiedztwie pojawi się stan zapalny (zakażenie / ///// ////////////////////////////////////albo ropień) może dojść do ich skurczu i utrudnienia ruchomości. Tak może się stać



w razie ropnia okołomigdałkowego (jednego z powikłań anginy). Kiedy zapalenie rozprzestrzenia się z migdałków do okolicznych miękkich tkanek powstaje ropa, która nie mając ujścia, gromadzi się wywołując stan zapalny sąsiednich tkanek, w tym wyżej wymienionych mięśni. Poza szczękościskiem innymi symptomami ropnia okołomigdałkowego będą: jednostronny, kłujący ból promieniujący do ucha i utrudniający połykanie, gorączka i zmieniony, zachrypnięty głos.
Chorobą zakaźną, gdzie także charakterystyczne jest występowanie guzów i ropni w jamie ustnej ( również na skórze) jest promienica, wywoływana poprzez promieniowce (Actinomyces bovis). Leczenie polega na farmakoterapii i zaopatrzeniu chirurgicznym zmienionych tkanek. Zapalenie w obrębie j. ustnej powstaje regularnie jako powikłanie stomatologiczne. Długo nieleczone zęby skutkować mogą zakażeniem okołozębowym i następnie prowadzić do wytworzenia ropnia okolicznych tkanek (w tym mięśni) i szczękościsku.
Nie sposób opisać wszystkie możliwe infekcje, dlatego należy zapamiętać, iż wszelakie stany zapalne w jamie ustnej, okolicach głowy i szyi / jeżeli dotykają mięśni żwaczy i stawu skroniowo-żuchwowego w konsekwencji spowodować mogą szczękościsk. Wspomnieć należy jeszcze o utrudnionym wyrzynaniu się zębów (szczególnie dolnych ósemek), które skutkować może powstaniem zapalenia i szczękościsku. To stomatolog decyduje czy usunąć taką "przedzierającą się" ósemkę, czy pozostawić ją, wykonując jedynie zabieg dekapturyzacji, a więc nacięcia części dziąsła w celu odsłonięcia korony. Bardzo regularnie (99%) nawet po usunięciu ósemek także dochodzi do szczękościsku z powodu obrzęku mięśni żwaczy.
Częstym schorzeniem u osób starszych są zwyrodnienia stawów, także tych skroniowo-żuchwowych. Zdeformowane powierzchnie stawowe stają się powodem trudności w rozwieraniu szczęk, przeskakiwaniem w stawie i szczękościskiem. Zaburzenia w rozwieraniu szczęk mogą powstać jako . rezultat urazu, gdy dochodzi do złamania struktur kostnych tworzących staw skroniowo–żuchwowy (wypadek samochodowy, uderzenie pięścią i tym podobne).

((

powody ogólne szczękościsku
To są schorzenia, nie wiążące się bezpośrednio z patologią j. ustnej czy mięśni żwaczy, ale obejmujące struktury nadrzędnie, odpowiedzialne za pobudzanie mięśni i system otwierania/zamykania ust. Najczęściej

to są choroby układu nerwowego, takie jak: porażenie nerwów, zmiany w obrębie ośrodków nadrzędnych w mózgu, padaczka, tężec. Pamiętać należy, by w napadzie padaczkowym choremu nie wkładać nic na siłę do ust (szczególnie nic twardego), ani nie próbować na siłę rozwierać szczęk. Postępowanie w napadzie padaczkowym jest osobnym zagadnieniem, opisanym w naszym serwisie.
Szczękościsk jako jeden z pierwszych objawów może się pojawić u chorych na tężec.
to jest . rezultat tonicznego skurczu mięśni żuchwy z powodu reakcji nerwów na toksynę tężcową. wszelakie substancje, które skutkuje skurcz mięśni, ( również będą powodować zaciskanie szczęk ( ( ( na przykład : narkotyki. Zażywanie amfetaminy może objawić się odruchowym zgrzytaniem zębów i zaciskaniem szczęk.
w momencie napadu histerii szczękościsk może towarzyszyć innym objawów psychicznym, takim jak: nadmierna emocjonalność, płaczliwość, demonstracyjne zachowania będące rezultatem lęków o nieuzasadnionej przyczynie. Na tle psychicznym rozwija się choroba zwana bruksizmem, a więc odruchowe zgrzytanie zębami. Może ona być poważna w skutkach, bo po latach dochodzi do rozchwiania zębów i zwyrodnienia w stawach skroniowo-żuchwowych z następowym ograniczeniem ich ruchomości. Leczenie bruksizmu polega na wykorzystaniu przezroczystej szyny, noszonej na zębach poprzez cały czas. Nie likwiduje ono jednak

((

powody, tak więc by pozbyć się nawyku zgrzytania zębami należy diametralnie zmienić tryb życia, ograniczając w nim dawkę stresu. Uważane jest, iż to raczej stresujący tryb życia skutkuje ten chorobliwy odruch.
Nie istnieje uniwersalna

sposób leczenia szczękościsku, bo jak widać jego

((

powody mogą być wielorakie. Nie
to jest choroba ale symptom, czyli dopiero rozpoznanie i leczenie konkretnego schorzenia może go wyeliminować.
Przedawkowanie Znieczulenia
początkowe pobudzenie,
drgawki kloniczne,
nudności, zawroty głowy, bladość skóry, duszność,
porażenie oun,
utrata przytomności, zatrzymanie oddechu, spadek ciśnienia,
lignokaina i ksylokaina początkowo nie wywołują objawów pobudzenia lecz raczej stany depresji,
Leczenie:
podanie czystego tlenu,
leczenie przeciwwstrząsowe,
podanie dwuhydroergotaminy podskórnie / ///// /////////////////////////////////////albo domięśniowo,
podanie barbituranów krótko działających,
podanie 40% glukozy dożylnie,
podanie nitrogliceryny podjęzykowo,

Czym jest Książka Chirurgia znaczenie w Słownik na K .