Masaż Stawu

Czy pomocne?

Definicja Masaż Stawu

Definicja z ang. Massage Pond, z niem. Massage-Teich.

Co to znaczy: Ćwiczenia i masaż mięsni narządu żucia
Leczenie mięśni ma na celu poprawę funkcji stawu ssż i ułożenie żuchwy względem szczęki. To jest leczenie ortodontyczne i protetyczne. Stosujemy:
- szyny odprężające
- eliminacja parafunkcji niezwarciowych
- fizjoterapia
Leczenie wstępne
Najważniejszą rzeczą jest uśmierzenie bólu. Istotna jest rozmowa z pacjentem. Tu stosujemy także różne szyny zgryzowe i aparaty odciążające. - biofeedback
- magnetoterapia
- ultradźwięki
- krioterapia (uży3wamy woreczków z lodem do 8 razy na dzień)
- diatermia (leczenie ciepłem, 2-3 razy na dzień poprzez 10-15 min nieszkodliwe można samemu w domu)
Leczenie farmakologiczne
niesterydowe leki przeciwzapalne poprzez kilka tygodni 2-4/d ibuprofenum
Miolastan – przeciwbólowy, przeciwzapalny, rozluźniający, dajemy pacjentowi najwyżej 10 tabletek; dawka: 0,5 tabletki przed snem
Relanium, Mydocalm do 3 tyg ponieważ uzależnienie
Jonoforeza z Profenid żel przeciwbólowym albo smarowanie żelem okolic ssż
ĆWICZENIE MM
Masaż mm narządu żucia – wskazania:
- zaburzenia funkcji mm, którym towarzyszą zmiany ich napięcia, zmiany w ilości mięsni i komórek mm
- pannikuloza jako miejscowa zmiana tkanki łącznej podskórnej
- zaburzenia wegetatywne
- zaburzenia przepływu w naczyniach żylnych i limfatycznych
Przeciwwskazania:
- zakrzepowe zapalenie żył
- choroby naczyń
- świeży krwiak
- skazy krwotoczne
- nagłe wystąpienie bólu wywołane uciskiem
- zranienia w obrębie miejsc masowanych
- stany zapalne
- po operacjach stawów i kręgosłupa
- choroby zakaźne i nowotworowe
Masaż – zasady:
1. najpierw badanie palpacyjne 2. dobieramy technikę (dobrze jest go poprzedzić fizykoterapią, dobry sukces gdy możliwe rozluźnienie mm nie dłużej niż 0,5 h/d poprzez 2-3 tyg
Zmiany mięśni obejmują stwardnienia i miogelozy.
Masaż:
KLASYCZNY
Techniki różnią się miejscem i kierunkiem ruchu:
- rozcieranie ( od obwodu do środka ruchy rozcierające zgodne z przebiegiem mm; sposób powinna być wprowadzana przy każdorazowej zmianie metody masażu)
- oklepywanie i ugniatanie ( naciskanie i rozciąganie poprzecznie do przebiegu włókien w odstępach jednosekundowych prowadząc do wzrostu napięcia mm)
- pocierania (okrężne ruchy zależne o wlk ułożenia stwardnienia tkanek 2-3 ruchy/sek)
- pociągania powłok skórnych (leczenie sklejeń pomiędzy powięziami a okostną albo ścięgnami; wedle przebiegiem mm pociąganie naprzód)
TKANKI ŁĄCZNEJ
AUTOMASAŻ MM NARZĄDU ŻUCIA
Techniką pocierania i ugniatania mm: żwacz, skroniowy, mos, skrzydłowy przyś, dna j.u., 2b
Dobrze przed nim ciepło. Stosujemy nacisk na mm poprzez 3 min a gdy pojawia się ból masujemy poprzez następne 3 min.
KINEZYTERAPIA
Aktywne ruchy wykonywane poprzez pacjenta przy izotonicznych i izometrycznych skurczach mm z pokonywaniem oporu. Mogą być ręcznie wspomagane poprzez lekarza albo bierne ruchy prowadzone wyłącznie poprzez lekarza. Kinezyterapia najczęściej wykorzystywana jest w schorzeniach i dysfunkcjach narządu ruchu, w zespołach bólowych kręgosłupa, po udarach mózgu, po zawale serca, w niektórych chorobach układu oddechowego, w chorobach reumatoidalnych, po zabiegach operacyjnych w jamie brzusznej, przed porodem... Kinezyterapia może być wykorzystywana jako podstawowa i jedyna forma leczenia (na przykład: w zachowawczym leczeniu wad postawy) albo jeśli choroba wymaga leczenia operacyjnego, może być prowadzona zarówno w okresie przedoperacyjnym jak i po zabiegu. W większości, nawet drobnych urazów narządu ruchu, gdzie kinezyterapia nie jest podstawową metodą leczenia, powinno się ją zastosować po zakończeniu leczenia podstawowego albo równolegle z nim. Kinezyterapię regularnie łączy się z innymi formami leczenia w tym metodami fizjoterapii w celu powiększenia efektu terapeutycznego.
Rodzaje ćwiczeń mm:
1. zmniejszające zakres opuszczania (((na przykład:: ćwiczenie Gerry’ego, sposób napinania mm – opuszczanie żuchwy z jednoczesnym trzymaniem jej ręką)
2. korygujące tor opuszczania w płaszczyźnie czołowej i strzałkowej
3. korygujące zakres ruchów bocznych
Cd notatki z ćwiczeń
Do leczenia wstępnego stosujemy także szyny (nie dłużej niż 3 tyg):
- szyna szwedzka wodna
- deprogramator
- szyna Gelba
- płytka podjęzykowa
Fizykoterapia w leczeniu dysfunkcji narządu żucia
W fizykoterapii wykorzystujemy naturalne czynniki fizyczne (termiczne, promieniowanie słoneczne) produkowane poprzez urządzenia emitujące energię cieplną, promieniowania, prądy wlk i małej częstotliwości, pole magnetyczne, ultradźwięki).
Cel: poprawa albo przywrócenie prawidłowej przemiany materii tkanek, poprawa krążenia, rozluźnienie mm, pokonywanie bólu mm i stawów, leczenie stanów zapalnych albo pourazowych narządu żucia. Zawsze to jest jednak leczenie objawowe i wspomagające. Może być także leczeniem wstępnym gdy ból albo duże napięcie mm umożliwia postępowanie lecznicze.
1. Leczenie ciepłem i zimnem
Wskazania: przewlekłe stany zapalne, przykurcze mm-stawowe, stany pourazowe, nerwobóle
Przeciwwskazania: ostre stany zapalne esp. skóry, nadciśnienie
Stosujemy: termofory, poduszki elektryczne, okłady parafinowe, naświetlanie lampą Solux, diatermia krótkofalowa, urządzenie Kriopol;
Lampa Solux – rozszerza naczynia włosowate skóry, minimalizuje napięcie mm, wzmaga przemianę materii, pobudza receptory cieplne skóry; odległość tubusa od miejsca naświetlanego 20-50 cm, stosujemy 10-30 min. kilka razy na dzień, stosujemy filtry jak do słońca;
Diatermia krótkofalowa – głębokie przegranie tkanek pod wpływem pola elektrycznego i magnetycznego o wlk częstotliwościach;
Działanie: rozszerza naczynia, powiększa przepływ krwi, przyspiesza komórkową przemianę materii, minimalizuje pobudliwość mm;
Przeciwwskazania: nowotowy, stany zapalne, implanty, rozrusznik serca, gruźlica, miesiączka, ciąża;
Zabieg: 10-15 min.; żwacze 8-10 min, ssż 5-8 min; co 2 dni, moc 25W, maksymalnie 25 zabiegów (więcej po 2 tygodniowej przerwie);
2. Elektroterapia
Leczenie stałym prądem, albo impulsowymi.
Działanie: rozszerzenia naczyń, zmiana pobudliwości, rozluźnienie mm, eliminacja bólu;
3. Jonoforeza przezskórna
Stosujemy tu hydrokortyzon, antybiotyki, leki przeciwbólowe, profenid żel, histaminę, epinefrynę + leki przeciwbólowe.
Dawki: 0,01-0,1 mA/cm2; max 3-6 mA; poprzez 15-20 min.
4. Elektrostymulacja Działanie: przeciwbólowe, rozluźniające
Stosujemy ((((na przykład::: M-M Analgator; umieszczamy elektrody w okolicach pktów nauromotorycznych albo bólowych
5. Laseroterapia Działanie: powiększa potencjał energetyczny komórek, powiększa syntezę kolagenu i białek,RNA, zmienia wydzielanie neuroprzekaźników;
Wykorzystywanie światła monochromatycznego poprzez 6-8 min; 10 zabiegów w jednej serii, a serie 1-2 w przerwie 7 dniowej; Przeciwwskazania: nowotwory
6. Biofeedback
A więc biologiczne sprzężenie zwrotne
a więc monitoring funkcji biopsychoficzyczych przy zastosowaniu (((((na przykład:::: Procomp+
7. Światłolecznictwo (Biolight) 8. Magnetoterapia
9. Ultradźwięki Suplement 
Laseroterapia jest w miarę młodą sposobem leczenia.

Wykorzystywanie lasera w medycynie obejmuje ok. 30 lat. Liczne prace badawcze przeprowadzane w państwie i zagranicą pozwalają na coraz lepsze poznanie tego urządzenia i skutków jego działania.
Pierwsze urządzenie laserowe zostało skonstruowane w 1960 roku w Pracowni Badań Lotniczych w Malibu poprzez Maimana. Odtąd skonstruowano kilkadziesiąt rodzajów różnych urządzeń laserowych, które znalazły swe wykorzystanie zarówno w diagnostyce, jak i w terapii leczniczo-profilaktycznej. Zakres medycznych zastosowań lasera stale się poszerza.
Urządzenia laserowe generalnie podzielone są na dwie podstawowe grupy:lasery wysokoenergetyczne zwane także chirurgicznymi i lasery niskoenergetyczne zwane biostymulacyjnymi. Laser chirurgiczny znalazł swe wykorzystanie w destrukcji albo usuwaniu tkanki ((((((na przykład::::: cięcie, koagulacja i tym podobne To są najczęściej lasery średniej i dużej mocy. Natomiast lasery biostymulacyjne to lasery małej mocy nie przekraczającej kilkudziesięciu miliwatów. Promienie produkowane poprzez laser tego typu wykazują właściwości lecznicze, pośród których można wymienić likwidowanie stanów zapalnych, działanie przeciwbólowe, regenerujące komórki i tkanki, usprawniające przemianę materii. Z tego względu są one coraz powszechniej służące w różnych działach medycyny i dlatego coraz częściej można je spotkać w klinikach, szpitalach, przychodniach czy prywatnych gabinetach.
Światło laserowe to światło o specyficznych właściwościach:
• monochromatyczności • spójności • równoległości wiązki • dużej intensywności Działanie lecznicze i przeciwbólowe lasera biostymulacyjnego polega na wywołaniu drgań atomów w naświetlanych komórkach i tkankach. Mechanizm przechodzenia światła laserowego poprzez tkanki jest procesem niezwykle skomplikowanym, a to jest rezultat pomiędzy innymi ich niejednorodnej budowy. Przechodząc poprzez poszczególne warstwyświatło ulega odbiciu, rozproszeniu, transmisji, częściowej absorbcji. Stopień tych zjawisk zależy od rodzaju tkanek, długości fali promieniowania, energii i czasu oddziaływania, a również od kąta padania promieniowania na tkankę. Promieniowanie laserowe - światło optyczne - przenikając w głąb tkanki zapoczątkowuje reakcję łańcuchową, która przekazuje wszystkie zachodzące efekty zabiegu leczniczego tkankom położonym głębiej. Światło laserowe może penetrować tkankę do głębokości kilku centymetrów.
Efekty zachodzące w tkankach pod wpływem działania lasera biostymulacyjnego można podzielić na dwie grupy:
• efekty pierwotne • efekty wtórne Efekty pierwotne to efekty, które dokonują się w tkankach bezpośrednio naświetlanych. Są one przyczyną stworzenia tak zwanych efektów wtórnych. Efekty pierwotne obejmują sukces biochemiczny, bioelektryczny i bioenergetyczny.
sukces biochemiczny wywołuje stymulację wydzielania histaminy i serotoniny. Może także stymulować albo hamować reakcje enzymatyczne kwasu ATP, którego wydzielanie może powodować przyspieszenie mechanizmów mitozy.

sukces bioelektryczny normalizuje potencjał membrany. Każda komórka ma więcej ładunków ujemnych niż dodatnich, a potencjał wynosi od 60 do 90 miliwoltów. W patologicznych stanach potencjał ten spada w związku z przenikaniem poprzez membranę do wnętrza komórki jonów Na+. W celu odwrócenia tego procesu komórka potrzebuje energii, a może ją otrzymać (((((((na przykład:::::: z procesu hydrolizy kwasu ATP. Natomiast naświetlanie laserem stymuluje wydzielanie ATP.


sukces bioenergetyczny jest czynnikiem, który stymuluje odżywianie i przyrost komórek i reguluje liczne mechanizmy międzykomórkowe.
Efekty wtórne, będące końcowym rezultatem reakcji łańcuchowych zapoczątkowanych poprzez efekty pierwotne, obejmują


sukces przeciwbólowy, przeciwzapalny i biostymulacyjny.



sukces przeciwbólowy skutkuje liczne zjawiska, w tym wzmożenie wydzielania endorfin, stymulowanie regeneracji obwodowych aksonów po uszkodzeniu nerwów, hyperpolaryzację błon komórek nerwowych, zmiany stężeń transmiterów w synapsach, efektywne przekazywanie energii protonów do punktów akupunktury.




sukces przeciwzapalny wywołuje pomiędzy innymi przyspieszenie resorbcji obrzęków i wysięków, poprawę mikrokrążenia, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stymulację migracji makrofagów, sposobność ułatwienia wytworzenia krążenia obocznego.





sukces biostymulujący poprawia krążenie, odżywianie i regenerację komórek, stymuluje syntezę białka, regeneruje naczynia krwionośne, skutkuje przyrost fibroblastów i włókien kolagenowych i komórek nerwowych.
Kiedy i jak należy stosować laser? Podstawą jest określenie rozpoznania, a następnie właściwe rozplanowanie postępowania. Laseroterapia może być wykorzystywana w formie monoterapii albo terapii skojarzonej ((((((((na przykład::::::: z farmakoterapią, akupunkturą, fizykoterapią. Następnie należy dobrać odpowiedni rodzaj promieniowania (długość fali), jego moc, czas trwania zabiegu, liczba zabiegów i sposób naświetlania. Dawkę energii dobiera się w zależności od całego przebiegu procesu chorobowego, typu schorzenia, głębokości tkanek docelowych i ewolucji objawów. Ogólnie jest przyjęte, iż niższe częstotliwości promieniowania laserowego służące są w celu osiągnięcia efektu przeciwbólowego, natomiast wyższe w celu osiągnięcia efektu przeciwzapalnego.
Metody naświetlania obejmują dwie podstawowe techniki - bezkontaktową i kontaktową. Mogą one obejmować technikę punktową, powierzchniową, inwazyjną i bezinwazyjną.
Laseroterapia jest wykorzystywana coraz szerzej. W odpowiedzi na pytanie dlaczego tak się dzieje, można wymienić jej sporą efektywność, bezbolesność, aseptyczność, prędkość, brak przeciwwskazań wiekowych i efektów ubocznych. Jest rekomendowana i wykorzystywana pomiędzy innymi w chirurgii, ortopedii, akupunkturze, w chorobach układu ruchu, chorobach skóry, w ginekologii, stomatologii, w chorobach otolaryngologicznych i neurologicznych. to jest wartościowa sposób leczenia, z którą na pewno warto się bliżej zapoznać.
Ćwiczenia (kinezyterapia). Choroby reumatyczne wymagają stałego leczenia usprawniającego, które spowalnia pogłębiane się niesprawności, stanowi próbę adaptacji do zmieniających się warunków i możliwości chorego, umożliwia samodzielne wykonywanie czynności życiowej albo kontynuację pracy zawodowej. Celem ćwiczeń jest zapobieganie dalszym deformacjom, i korekcja zniekształceń stawów. Leczenie to prowadzi do pomniejszenia bólu, co jest niezwykle ważne, bo ból pobudza tendencje do ograniczenia ruchów, co natomiast prowadzi do dalszych zniekształceń stawów i większych bólów. Generalnie ćwiczenia można podzielić na czynne i bierne, wykonywane z pełnym obciążeniem kończyny, częściowym albo bez niego, ćwiczenia oporowe, izotoniczne i izometryczne. Program ćwiczeń powinien być dostosowany do stanu ogólnego pacjenta, okresu choroby, w jakim się znajduje i ciężkości objawów. Część ćwiczeń powinna być wykonywana pod okiem fachowca - magistra rehabilitacji. Niemniej jednak większość ćwiczeń może być wykonywana samodzielnie.
Masaż klasyczny, jedna z najstarszych metod leczniczych w medycynie, ma za zadanie pomniejszenie sztywności i napięcia mięśni, poprawę miejscowego krążenia krwi i stanu ukrwienia tkanek ( również w razie zaniku mięsni, zaburzeń czucia) Masaż może być częściowy (dotycząc określonego rejonu ciała) i ogólny. Polega on na rozcieraniu, ugniataniu, oklepywaniu, wstrząsaniu okolicy dotkniętej chorobą. Może być wykonywany poprzez masażystę, lecz wybrane przedmioty masażu możesz przeprowadzić samodzielnie. Przeprowadza się go wyłącznie rękami, bez użycia dodatkowych urządzeń.
Masaż wodny (hydroterapia) polega na polewaniu mocnym strumieniem wody wybranych okolic ciała. Znaczenie ma siła, skład chemiczny i temperatura wody. Działa podobnie jak masaż klasyczny.
Masaż przyrządowy - to jest masaż z wykorzystaniem urządzeń wibracyjnych ( (((((((((na przykład:::::::: pasów, rolek), specjalnie do tego celu skonstruowanych.
Termoterapia - jest także jedną ze starszych terapii. Istnieją dwa rodzaje termoterapii - z użyciem ciepła albo zimna (krioterapia). Ogrzewanie albo oziębianie tkanek wywołuje ich przekrwienie, co w rezultacie minimalizuje ból, rozluźnia mięśnie, likwiduje sztywność stawów, wyzwala





sukces przeciwzapalny. Obydwie sposoby dają podobne konsekwencje.

Czym jest Masaż Stawu znaczenie w Słownik na M .