gorlina torbiel co to znaczy
Co znaczy Torbiel Gorlina. Czym jest żuchwie -wysłana nabłonkiem cylindrycznym albo wielowarstwowym.

Czy pomocne?

Definicja Torbiel Gorlina

Definicja z ang. Gorlin cyst, z niem. Gorlin Zyste.

Co to znaczy: TORBIEL GORLINA ( calcyfying odontogenic cyst)
-zwykle w żuchwie
-wysłana nabłonkiem cylindrycznym albo wielowarstwowym
-charakterystyczne złogi bezpostaciowej , kwasochłonnej substancji ( materiał zębinopochodny) i komórki
cieniowe z towarzysząca reakcją olbrzymiokomórkową
-RTG torbiel jedno albo wielokomorowa zwykle z zatrzymanym zębem
-różnicować z innymi torbielami i tak dalej..
Zespół Gorlina jest schorzeniem genetycznym, dziedziczonym w sposób autosomalny, dominujący z kompletną
penetracją. Charakteryzuje się występowaniem mnogich raków podstawnokomórkowych, torbieli zębopochod−
nych, wad układu szkieletowego i zwapnieniami wewnątrzczaszkowymi. Uwypuklenie kości czołowych i skronio−
wych, zwiększony obwód głowy, hiperteloryzm, wady zgryzu i obecność mnogich torbieli zębopochodnych
powinny zwrócić uwagę lekarza stomatologa na obecność u pacjenta zespołu Gorlina. Autorzy przedstawiają przy−
padek 24−letniej pacjentki z zespołem Gorlina, u której przeprowadzono badanie cefalometryczne (Dent. Med
Zespół Gorlina, określany także jako zespół
Gorlina−Goltza, piąta fakomatoza, nevoid basal cell
carcinoma syndrome, zespół torbieli szczęk, został
opisany jako odrębna jednostka chorobowa po raz
pierwszy w niezależnych od siebie artykułach poprzez
Jarisch i White w 1894 r. W 1960 r. Gorlin i Goltz
zdefiniowali to schorzenie jako genetyczne, dzie−
dziczące się w sposób autosomalny, dominujący.
Wlatach kolejnych Gorlin et al. dokonali systema−
tyzacji choroby, a wyniki przedstawili w czasopi−
śmie „Medicine” w 1987 r. [1–3].
Aktualnie przyjmuje się, iż zespół Gorlina jest
schorzeniem dziedziczącym się w sposób autoso−
malny, dominujący – cechy zespołu są stwierdza−
ne u członków tej samej rodziny [3–6]. Symptomy
zespołu mogą występować również u chorych,
u których nie można potwierdzić dziedziczenia
zmian [4, 6, 7].
Zespół Gorlina jest zbiorem zaburzeń rozwojo−
wych i metaplastycznych. Do chwili obecnej zostało opi−
sanych ponad 100 objawów związanych z zespo−
łem Gorlina. Do występujących z największą czę−
stotliwością (50%) należą: mnogie raki podstawno−
komórkowe, torbiele naskórkowe skóry, wgłębie−
nia na stopach i podeszwach, powiększony obwód
głowy, niewielkiego stopnia hiperteloryzm, torbie−
le zębopochodne szczęk, zwapnienie sierpa mózgu,
nieprawidłowości żeber, zwapnienie przepony sio−
dełka tureckiego, wapniejące włókniaki jajników.
Do zmian w obrębie czaszki i twarzy spotyka−
nych w zespole Gorlina, występujących znacznie
rzadziej należą: uwypuklenie kości czołowych
i łusek kości skroniowych, dobrze rozwinięte
brzegi nadoczodołowe, szeroka podstawa nosa, ni−
skie położenie potylicy, rozszczep warg albo/i pod−
niebienia. W 10–15% przypadków stwierdza się
nieprawidłowości powiązane z narządem wzroku
od ślepoty do zmętnienia rogówki, zeza i zapalenia
siatkówki. Opisywano także obecność wodo−
głowia o różnym stopniu nasilenia i guzów
mózgu (medulloblastoma) [1–9].
W pewnych sytuacjach schorzenie rozpo−
znawano już u noworodków, w innych mechanizm dia−
gnostyczny i leczenie rozpoczynano u osób 40−let−
nich [1, 7, 9].
Gdyż w zespole Gorlina jednym z podsta−
wowych objawów jest tworzenie się zmian nowo−
tworowych łagodnych i złośliwych, w tym raków
podstawnokomórkowych, wczesne rozpoznanie
jest szczególnie istotne. Rozpoznanie tej jednostki
chorobowej może sprawiać trudności, bo po−
szczególne symptomy nie ujawniają się w tym sa−
mym czasie i mogą być leczone niezależnie od się−
bie poprzez lekarzy kilku specjalności.
W piśmiennictwie polskim istnieje mało
doniesień na temat zespołu Gorlina [10, 11]. Wy−
stępowanie nieprawidłowości w obrębie czaszki
i twarzy może być zauważone poprzez lekarza sto−
matologa ortodontę, co może wpłynąć na większą
wykrywalność tej choroby.
W zespole Gorlina najczęściej występującymi
symptomami i decydującymi o rozpoznaniu schorze−
nia są: charakterystyczne zmiany w obrębie twa−
rzy, czaszki, ośrodkowego układu nerwowego,
układu kostno−szkieletowego i skóry.
Badanie telerentgenogramów głowy pacjentki
z zespołem Gorlina wykazała największe odchyle−
nia w wielkości kształtu sklepienia czaszki. Wyso−
kość (ba−br), szerokość (eu−eu) czaszki były
zwiększone, podobnie jak w badaniach Dahla.
Przednio−tylny wymiar otworu wielkiego czaszki
(ba−o) był w granicach normy. Łuska kości czoło−
wej (kąt s−n−f) wysunięta. Obserwowano również ni−
ską pozycję kości potylicznej (kąt s−ba−o), podob−
nie jak w badaniach Dahla [14].
Długość podstawy czaszki (n−s) była zwięk−
szona, podobnie jak i odległość sella do wewnętrz−
nej powierzchni kości czołowej (s−ni), co może być
tłumaczone wypukłością glabelli i poprzednią po−
zycją nasion. Kąt n−s−ba, n−s−cd był zwiększony.
Przyśrodkowa i boczna odległość pomiędzy−
oczodołowa jest zwiększona tak jak u pacjentów
z zespołem Gorlina, co świadczy o kostnym hiper−
teloryzmie.
Długość kości nosowej (n−na) jest zwiększo−
na, a nachylenie kości (kąt s−n−na) pomniejszone
w porównaniu z danymi z literatury [14].
Szczęka jest cofnięta w stosunku do podstawy
czaszki (kąt s−n−ss) –75°, co pokrywa się z bada−°
niami Dahla. Długość szczęki poprawna, lecz



zwiększone nachylenie szczęki do podstawy cza−
szki NSL/NL.
Długość żuchwy jest pomniejszona, a szerokość
i kąt żuchwy poprawne. W stosunku do podsta−
wy czaszki żuchwa cofnięta (kąt s−n−pg)w rotacji
dotylnej, siekacze wychylone. Pionowy stosunek
szczęki do żuchwy (NL/ML) poprawny.
W większości doniesień piśmiennictwa autorzy
opisując zespół Gorlina, odnotowują łagodną pro−
gnację żuchwy [15]. Badania Dahla i wyniki na−
szych pomiarów cefalometrycznych wykazują
obecność retrognacji żuchwy. Wobec małej liczby
prac poświęconych pomiarom cefalometrycznym
w zespole Gorlina trudno jest jednoznacznie zin−
terpretować ten rezultat [14, 15].
Zmiany chorobowe w zespole Gorlina mogą
ujawniać się już w pierwszych latach życia dziec−
ka w formie charakterystycznych rysów twarzy,
obecności mnogich torbieli szczęk albo wad zgry−
zu. Wykonywane rutynowo poprzez lekarza ortodon−
tę zdjęcia: pantomograficzne i cefalometryczne
mogą równocześnie ujawnić torbiele szczęk
i zwapnienia sierpa mózgu. Wtakich sytuacjach
u pacjenta powinny być prowadzone dalsze bada−
nia diagnostyczne.
http://www.dmp.am.wroc.pl/artykuly/DMP_2003402411.pdf

Czym jest Torbiel Gorlina znaczenie w Słownik na T .