zatok zapalenia co to znaczy
Co znaczy Zapalenia Zatok. Czym jest przewlekłe Lista treści 1 Ostre 1.1 Surowicze 1.2 Ropne 2.

Czy pomocne?

Definicja Zapalenia Zatok

Definicja z ang. sinusitis, z niem. Nebenhöhlenentzündung.

Co to znaczy: zapalenie ostre surowicze->zapalenie ostre ropne->zapalenie przewlekłe
Lista treści
1 Ostre
1.1 Surowicze
1.2 Ropne
2 Przewlekłe
2.1 Ropne
2.2 Przerostowe
3 Symptomy
4 Leczenie
5 Powikłania
Ostre
Surowicze
przekrwienie,obrzęk,wysięk surowiczy
Ropne
nieleczone zapalenie ostre surowicze po kilku dniach przechodzi w zapalenie ostre ropne.
zwiększone przekrwienie,nasilony obrzęk,wysięk ropny,
Przewlekłe
Ropne
wysięk ropny,
Przerostowe
polipy,
ropniak - powstaje, jeżeli ujście zatoki zostaje zamknięte poprzez obrzęk zapalny błony śluzowej i wewnątrz zatoki gromadzi się wydzielina ropna,
Zapalenie zatok przynosowych to jest mechanizm zapalny błony śluzowej zatok przynosowych wywołany zaburzeniem ich drenażu i wentylacji, będących następstwem zakażenia, alergii albo szczególnej budowy anatomicznej. Większość mechanizmów zapalnych zatok jest wtórna do infekcji jam nosa. Ostre zapalenie zatok, gdy jest niewłaściwie leczone ( albo nieleczone) może stać się przewlekłe i trwać sporo miesięcy.
» Zapalenie zatok przynosowych - częsta choroba.
Mało osób zdaje sobie sprawę z tego, iż zapalenie zatok jest jedną z najczęstszych chorób, zapada na nią sporo osób. Zapalenie zatok przynosowych stanowi jedno z dziesięciu najczęściej stawianych rozpoznań medycznych. To dolegliwość, która regularnie umyka świadomości chorego, bo jest zamaskowana dokuczliwymi symptomami przeziębienia ( albo innej infekcji, której towarzyszy i która je wywołała.
» Jaką funkcję spełniają zatoki?
Zatoki to wypełnione powietrzem przestrzenie w strukturze kostnej czaszki rozmieszczone symetrycznie wokół nosa i oczu (zatoki czołowe, szczękowe, komórki sitowe i zatoki klinowe). W pewnym sensie stanowią przedłużenie jam nosa - mają kontakt z jamą nosową przez ujście zatoki, wyścielone są błoną śluzową. Największe objętościowo są zatoki szczękowe znajdujące się po obu stronach nosa. Zatoki czołowe zlokalizowane są nad oczami, z kolei pozostałe są głębiej, za nasadą nosa.
Dokładna rola zatok nie jest do końca poznana. Uważane jest, iż ich rolą może być pomniejszenie ciężaru twarzoczaszki (puste jamiste przestrzenie sprawiają, iż konstrukcja czaszki jest lekka, odporna na urazy i dobrze chroni mózg). Ponadto rolą zatok przynosowych jest zmiana właściwości przepływającego poprzez górne drogi oddechowe powietrza (nawilżenie i ogrzanie). Zatoki uważane są ponadto za swoiste „pudło rezonansowe” dla głosu.
Błona śluzowa zatok przynosowych, podobnie jak śluzówka nosa, posiada samooczyszczający się system śluzowo-rzęskowy i wytwarza duże ilości wydzieliny śluzowej, która nawilża nabłonek i zbiera zanieczyszczenia. Wiosłujący, wahadłowy ruch rzęsek znajdujących się na powierzchni błony śluzowej, skutkuje wydalanie wydzieliny z zatok przez wąskie szczelinowate ujścia znajdujące się w jamach nosa, na zewnątrz.
» Co skutkuje chorobę?
Powodem zapaleń zatok przynosowych są najczęściej wirusy (raczej rinowirusy). Wirusy wywołują zazwyczaj łagodny przebieg choroby. Dochodzić jednak może do nadkażenia bakteryjnego. W zakażeniach pochodzenia bakteryjnego dominują gronkowce, pałeczka grypowa, moraxella i paciorkowce. Infekcje innymi patogenami, na przykład grzybiczymi dotyczą chorych z głębokimi zaburzeniami odporności.
Każda infekcja wirusowa (przeziębieniowa, grypowa) wywołuje stan zapalny i obrzęk błony śluzowej nosa i zatok przynosowych. Obrzęk śluzówki zamyka stopniowo drożne dotąd połączenia zatok z jamą nosową. skutkuje to stworzenie podciśnienia w zatokach w wyniku szybkiego przepływu powietrza jamą nosową. Podciśnienie w zatokach sprzyja wnikaniu do nich obecnych w śluzówce nosa wirusów i bakterii. Niewydalana, zbierająca się wydzielina staje się pożywką dla bakterii. Temperatura i wilgotność powietrza w jamach zatok sprzyjają namnażaniu się drobnoustrojów. Intensywne namnażanie się chorobotwórczych bakterii wywołuje rozwój zapalenia, gorączki i uszkodzenia nabłonka śluzówki zatok.
» Zapalenie ostre i przewlekłe.
W praktyce klinicznej wyróżnia się najczęściej trzy typy przebiegu choroby, z racji na czas trwania i skuteczność leczenia:
* ostre zapalenie zatok - trwające do 3 tygodni (ustępuje dzięki skutecznemu leczeniu ( albo samowyleczeniu),
* ostre zapalenie nawracające - od 3 tyg. do 3 miesięcy,
* przewlekłe zapalenie zatok - gdy zapalenie trwa powyżej 3 miesięcy.
Symptomy
zatkanie połączenia jamy nosa z zatoką,
wodnisto-śluzowy ( albo ropny wysięk z nosa,
upośledzenie węchu,
obrzęk powiek,
swędzenie tylnej ściany gardła /ściekanie wydzieliny/,
ból głowy i mięśni,
gorączka i osłabienie,
w zapaleniu zatok czołowych ból nasila się przy pochyleniu głowy,
w zapaleniu zatok szczękowych tępy ból szczęki,
zapalenie zatok klinowych – szczytu głowy.
Infekcja zatok sitowych regularnie skutkuje obrzęk powiek.
Zapalenie zatok przynosowych może obejmować na przykład tylko zatoki szczękowe – i być spowodowane poprzez infekcję zębów i okostnej (zapalenie zębopochodne), częściej jednak obejmuje całość zatok przynosowych.
Wirusowe zapalenie zatok w odróżnieniu do bakteryjnego zazwyczaj ma przebieg łagodny, bardziej typowy jest stan podgorączkowy, wydzielina ma charakter śluzowy, a chory może dodatkowo odczuwać bóle mięśni, gardła czy także brzucha. Po 48 godzinach trwania choroby zazwyczaj dochodzi do samoistnej poprawy, a ponad 75% chorych zdrowieje po 7-10 dniach – mówi się wtedy o samowyleczeniu. W zapaleniu o etiologii bakteryjnej
symptomy są bardziej nasilone (gorączka, ropna wydzielina z nosa, dotkliwy ból głowy ( albo twarzy).
W przewlekłym zapaleniu zatok typowe są okresowe zaostrzenia dolegliwości. Pacjenta nękają tępe miernie nasilone bóle głowy, uporczywy wyciek ropnej ( albo śluzowo-ropnej wydzieliny z nosa i jej ściekanie po tylnej ścianie gardła, co może powodować przewlekłe pokasływanie, drapanie w gardle i zmianę barwy głosu.
» Leczenie zapalenia zatok przynosowych.
Leczenie
antybiotykoterapia 10-14 dni,
leczenie objawowe przeciwgorączkowe,przeciwzapalne NLPZ,przeciwbólowe,
leki obkurczające błonę śluzową (w formie kropli ( albo aerozoli do nosa), u starszych dzieci doustnie preparaty pseudoefedryny (maksymalnie do 4 dni),
leki mukolityczne rozrzedzające wydzielinę, (w formie na przykład kropli do nosa, aerozoli, płukanek - płukanie jamy nosowej solą fizjologiczną),
inhalacje ziołowe z parą wodną, saunę, ciepłe kompresy w celu wspomożenia ewakuacji wydzieliny,
przy niepowodzeniu leczenia zachowawczego w przypadku potwierdzenia radiologicznie poziomu płynu w zatoce wskazana może być punkcja zatoki.
Podstawą leczenia przewlekłego zapalenia zatok jest antybiotykoterapia na podstawie antybiogramu (leczenie celowane, po ustaleniu, na jaki antybiotyk bakteria jest wrażliwa). Antybiotykoterapia prowadzona jest poprzez dłuższy czas niż w razie procesu ostrego. ponadto stosuje się opisane powyżej leczenie objawowe.
w przypadku nieskuteczności leczenia farmakologicznego przewlekłego zapalenia zatok służące są sposoby leczenia chirurgicznego. Leczenie operacyjne ma na celu przywrócenie drożności nosa, drenażu i uzyskanie odpowiedniej wentylacji zatok (usuwanie chorych tkanek, wytworzenie drożnego połączenia zatok z jama nosową, czy także plastyka przegrody nosowej). Szczególne znaczenie ma wprowadzenie do technik operacyjnych funkcjonalnej endoskopowej operacji zatok przynosowych. Podjęcie decyzji o leczeniu chirurgicznym zatok wymaga dokładnej diagnostyki obrazowej. Wartościowy diagnostycznie obraz dostarcza tomografia komputerowa.
» Powody nawrotowego i przewlekłego zapalenia zatok.
Nawrotowe zapalenia są zwykle etapem przejściowym do przewlekłego zapalenia zatok. Przyczynami nawrotów choroby i utrwalenia się zapalenia przewlekłego mogą być: zaburzenia drożności nosa ( na przykład skrzywienia przegrody nosa, polipy nosa, ciało obce w nosie) alergia (obecność alergicznego nieżytu nosa sprzyja długotrwałym obrzękom błony śluzowej i upośledzeniu drożności ujść zatok), zaburzenia immunologiczne, uszkodzenia i zaburzenia czynności tak zwany aparatu rzęskowo-śluzowego nabłonka śluzówki nosa i zatok, niedobry stan migdałków podniebiennych, w szczególności migdałka gardłowego (u dzieci), zapalenie ucha, zanieczyszczone środowisko życia i pracy, palenie papierosów i niezdrowy styl życia (( na przykład brak ruchu, złe odżywianie, nadmiar używek).
» Powikłania zapalenia zatok przynosowych.
Powikłania
zatok zdarzają się rzadko, częstsze są w zapaleniach przewlekłych niż ostrych. Aby nie dopuścić do wystąpienia powikłań, nie należy bagatelizować sobie choroby, trzeba stosować się ściśle do zaleceń lekarskich. Powikłania te mogą być sporym zagrożeniem dla zdrowia. Powikłania oczodołowe są najczęściej następstwem zapalenia zatok czołowych ( albo sitowych. Powikłania te są bardzo niebezpieczne, bo zagrażają trwałym upośledzeniem ostrości wzroku ( albo nawet ślepotą. Najczęstszym powikłaniem jest zapalny obrzęk powiek, który bywa niekiedy pierwszym etapem rozwoju powikłań zagrażających życiu, (raczej wewnątrzczaszkowych. Zatokopochodne powikłania wewnątrzczaszkowe (ropniaki, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) występują rzadko, lecz cechują się sporą śmiertelnością. Dlatego najmniejsze ich podejrzenie wymaga szybkiej konsultacji laryngologicznej i neurologicznej. Zapalenie kości czaszki jest zwykle powikłaniem ostrego zapalenia zatok czołowych. W większości przypadków przestrzeganie zaleceń właściwej antybiotykoterapii i postępowania objawowego prowadzi do wyleczenia i zapobiega groźnym powikłaniom.
Więcej: Zatoka Szczękowa, Zatoka Czołowa,

Czym jest Zapalenia Zatok znaczenie w Słownik na Z .