Definicja dekoryna (ang. decorin)

Opis hasła
Proteoglikan (36 kDa), zaliczany do grupy SLRP (small leucine-rich proteoglycan, małe proteoglikany zasobne w leucynę). Występuje powszechnie w macierzy pozakomórkowej, zawierającej kolagen. Uczestniczy w tworzeniu architektury macierzy. Hamuje tworzenie włókien kolagenu oraz proliferację komórek, reguluje ich migrację. Gen dekoryny znajduje się na 12. chromosomie człowieka, 10. - myszy. TGF-a, TGF-b i kwas retinowy regulują ekspresję genu. N-końcowa domena rdzenia białkowego dekoryny wiąże łańcuch kwasu hialuronowego lub siarczanu dermatanu, centralna - składa się z dziewięciu powtórzeń sekwencji bogatej w leucynę i asparaginian, w C-końcowej znajdują się dwie reszty cysteiny. Dekoryna tworzy połączenia z kolagenem, głównie typu II, z fibronektyną, trombospondyną i z TGF-b. Kompleks z kolagenem służy jako miejsce adhezji patogenów, m.in. krętki, wywołującej boreliozę z Lyme.